گفتگو با نویسنده «صخره‌های شیشه‌ای»
منیرالسادات موسوی، نویسنده کتاب
کتاب هفته (نسرین جلالوند): به مناسبت سی و چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی سری به کتاب‌هایی با موضوع انقلاب زدیم. در این بین به آثار منیرالسادات موسوی برخوردیم که همگی حال و هوای انقلابی دارند. کتاب «صخره‌های شیشه‌ای» که به تازگی توسط نشر آموت منتشر شده رمانی با موضوع انقلاب است. در این کتاب موسوی، مسائل دانشجویان در سال‌های انقلاب اسلامی، مذاکراتشان، سادگی احساسات در آن زمان تا به امروز را در قالب داستانی عاشقانه روایت می‌کند.
اینکه شما در زمان انقلاب از قشر دانشجوی جامعه بودید چقدر در نگارش این کتاب موثر بوده است؟
من یک سال قبل از انقلاب وارد دانشگاه شدم و در سال‌های انقلاب دانشجو بودم. به همین دلیل انقلاب را با تمام وجودم لمس کردم و اگر خدا قبول کند خودم هم از دور دستی بر آتش داشتم. دانشجویان آن دوران خواسته یا نا‌خواسته درگیر مسائل می‌شدند و من نیز مانند بقیه از نزدیک شاهد مناظرات، مذاکرات، تنش‌ها و درگیری‌های بین دانشجویان در داخل و بیرون از دانشگاه بودم. می‌شود گفت «صخره‌های شیشه‌ای» به نوعی دیده‌های من از آن روز‌ها بوده است. در واقع ایده نگارش این کتاب ار آن روز‌ها شکل گرفته است.
با توجه به این توضیحات می‌توان گفت «صخره‌های شیشه‌ای» راوی واقعیات است؟
معمولا یک نویسنده همه آنچه را که می‌بیند نمی‌نویسد و آنچه می‌نویسد همه دیده‌هایش نیست. این کتاب برداشتی از آنچه من شاهد آن بوده‌ام در واقع گرده‌برداری از دوران دانشجویی خودم به علاوه تخیلات و فنون نویسندگی است که پایه و اساس آن بر واقعیاتی است که در آن دوران اتفاق افتاده.
http://www.ibna.ir/images/docs/000152/n00152182-b.jpg
رمان «صخره‌های شیشه‌ای»
 موضوع بیشتر آثار شما جنگ و انقلاب است، به‌ویژه این کتاب شما که کاملا تشریح مبارزات دانشجویی به همراه چاشنی احساسات است. علت پررنگی این موضوع در آثار شما چیست؟
در جواب باید بگویم که تمام دغدغه من انقلاب و دفاع مقدس است. من در انقلاب رشد کرده‌ام، جنگ را از نزدیک دیده‌ام و به نوعی خود را مدیون این اتفاق بزرگ می‌دانم. این کتاب شامل همه آن اتفاق‌هایی است که از نزدیک شاهدشان بوده‌ام. این رمان از انقلاب شروع می‌شود، سپس در بخش‌هایی به جنگ می‌پردازد وتا زمان حال ادامه پیدا می‌کند. هدف اصلی من به تصویر کشیدن اجتماعات دانشجویی آن روز‌ها با تمام ویژگی‌هایی که داشت بوده است که در فصل‌های اولیه کتاب دیده می‌شود.
چرا پایانی به این شکل (پایان باز) را برای کتاب در نظر گرفتید؟
من تصمیم‌گیری درباره پایان داستان را به عهده خود مخاطب گذاشتم. شاید دوست داشتم مخاطبم پس از اتمام داستان، به آن فکر کند و هرطور که خودش مایل است داستان را تمام کند.
مخاطبان کتاب شما چه گروهی را دربرمی‌گیرد؟
من این کتاب را برای کسانی که علاقه‌مند هستند بدانند در آن روز‌ها چه اتفاقاتی افتاده است و چه بر سر دانشجویان آن دوران آمده است نوشته‌ام، هم عزیزانی که آن روز‌ها را دیده‌اند و هم جوانانی که پس از انقلاب متولد شده‌اند. همه تلاش خود را کرده‌ام که واقعی بنویسم و به نوعی روایتی مستندگونه را خلق کنم به همین علت سعی کردم توصیفاتم طوری باشد که جوانانی هم که در آن دوران نبوده‌اند به راحتی با کتاب ارتباط بر قرار کنند و به نوعی خود را در آن روز‌ها ببینند. همچنین ایجاد تجدید خاطره برای کسانی که خود شاهد مبارزات انقلابی بوده‌اند.
شما به عنوان یک دانشجوی انقلابی و نویسنده‌ای که در این عرصه فعالیت کرده‌اید، کتاب‌های با موضوع انقلاب را چطور ارزیابی می‌کنید و به نظر شما این آثار باید چه ویژگی‌هایی باشند؟
کتاب‌های خوبی در این زمینه موجود است، اما به نظر من اگر نویسندگان صادقانه راجع به این موضوع بنویسند بیشتر مورد استقبال مخاطب قرار می‌گیرند. صادقانه یعنی روایت عین واقعیات بدون کوچک‌ترین خودسانسوری. از دیدگاه من در این عرصه خیلی کم‌کاری شده است و با توجه به اینکه موضوعات متعددی هست، متاسفانه آنچنان که باید رویشان کار نشده است. شاید علت آن است که بلافاصله بعد از انقلاب، کشور ما درگیر جنگ تحمیلی شد و این موضوع باعث شده ادبیات دفاع‌مقدس پررنگ‌تر از ادبیات انقلابی باشد. البته متاسفانه برخی به سمت شعارزدگی می‌روند و برخی به سمت حمایت از عده‌ای خاص. ما نویسندگان باید بدانیم که مخاطبانمان انسان‌هایی فرهیخته و البته باهوش هستند و به همین علت است که همیشه مستندات مورد استقبال قرار می‌گیرند.

Labels:

aamout[at]gmail[dot]Com
0 Comments:

Post a Comment