روایت زندگی دو زن
http://media.isna.ir/content/1456899869929_00176-tanha-ablahan-zendeh-mimanannd.jpg/4 
دکتر پیمان نواب: از زمان انتشار مجموعه داستان ک وتاه ویلر تحت عنوان "نه از جاییکه شروع کردم" مشتاقانه در انتظار بودم. این اوّلین رمان او که فوق العاده،خردمندانه و مملوّ از تعلیق است گستره و نیز عمق مهارت ادبی او را تایید می کند. داستان، درهم تنشی است از روایت زندگی دو زن که در تقلّایند وجود خود را که در گرداب مردانِ سلطه جو افتاده است،تعریف نمایند. مگی گودوین و همسرش کارسون که به عنوان کارکنان مراقبت بهداشتی به پرو فرستاده شده اند وارد پیه درا میشوند،روستایی ابتدایی و دوردست واقع در یک درّه ی عمیق که از جایی که شصت سال پیش مادر بزرگ مگی،آل°تی و همسرِ زلزله شناسش جانی بِینِس،در سوگِ مرگِ پسر کوچکشان نشستند چندان فاصله ای نداشت.
ویلر به صورت متناوب زندگی هر دو زن را به تصویر می کشد: هریک از آن ها زیر سایه ی سنگین شوهر سلطه گر و جاه طلب خود در حال خفه شدن اند و در مقابلِ یک دو راهی دردناک قرار گرفته اند اما همچنان دلمشغول پدرانِ فرزندان خویشند. اگر چه این دو زندگی که در حکم تصویر آینه ای یکدیگرند کاملاً قرینه به نظر می آیند ،ویلر به گونه ای ماهرانه بر وجوه تمایزشان نیز تاکید می کند.  در هند آل°تیِ  79 ساله که تا مرگ فاصله ای ندارد تصمیم مهمی گرفت و از زندگی زناشویی اش به قیمت قربانی کردن حقیقت محافظت کرد. مگی می خواهد از زندگی پُرماجرای مادربزرگش تقلید کند اما واقف است که آل°تی به دلایل عاطفی از هویت حقیقی اش فاصله می گیرد.

مگی که از رفتارِ ناسیونالیستیِ افراطیِ کارسون خشمگین است مجذوب ویسنته کوییسپ رهبرِ نیکخواهِ گروه تروریستیِ شکست خورده ی بلک رابینو می شود. ویسنته که خود را از چشم ارتش پرو  مخفی کرده معاملاتش در تجارتِ کوکایین رفاهِ نیم بند و زودگذری را برای پیه درا ایجاد کرد و همکاری دموکراتیک میان شهروندان را گسترش داد. وقتی کارسون پی می برد که صاحبان کاناداییِ یک معدنِ خصوصیِ طلا که در تپّه های بالای دهکده قرار دارد بیرحمانه آب منطقه را با فاضلاب های سمّی که منجر به ناهنجاریهای مادرزادی کودکان و مشکلات بهداشتی جدّی در میان توده ی مردم می شود ،آلوده می کنند،او و مگی پشتیبانی وینسنته را جلب می کنند.
وینسنته شجاعت و هوش یک رهبر بالفطره را نشان می دهد و آرمان گرایی ذاتی اش در برابر سرسختی و خودراییِ لجوجانه ی کارسون قرار می گیرد. عشق میان مگی و وینسنته اجتناب ناپذیر است و نگاه معصومانه ی مگی درباره ی باهم بودنشان در آینده به نقطه عطفی منجر می شود که به تغییر ِ مگی از یک زیردستِ ترسو در زندگی زناشویی به یک زنِ شجاع و محکم به لحاظ ِ اخلاقی می انجامَد.شکوفایی مگی زمانی رخ می دهد که تنها و دور از چشم سربازان در جنگل است.او نهایتا مفهوم شخص و تعهّد را در می یابد و راستایِ باقیمانده ی زندگی اش را مشخص می کند.
توصیفات ویلر از فضای درونی پرو دلنشین و زنده است و در قالب واژگان پر احساس و گرم ،فقر مطلق روستاها را علاوه بر زیبایی خشک مناظر انتقال می دهد.
ویلر با بیان ماهرانه ی موضوعاتِ  نقش زن به عنوان همسر و مادر در یک جامعه ی پدرسالار و واقعیت های سیاسیی که وقتی محرومیت های اقتصادی ِ پایان ناپذیر ،مردم را در فرهنگ های جهان سوم قربانی می کنند،رخ می دهند،رمانی نوشته است که به لحاظ روانشناختی قابل فهم و روشن و به لحاظ احساسی پر طنین است.

Labels: ,

aamout[at]gmail[dot]Com
0 Comments:

Post a Comment