کتابی در مذمت جنگ و در مدح عشق
https://scontent-lax3-1.cdninstagram.com/t51.2885-15/e35/13671117_676908569123424_2011857692_n.jpg?ig_cache_key=MTMwMjc5NDM4ODE0MTE4NDY2Mw%3D%3D.2 
هانیه غفاری: «ستاره سرگردان» کتابی ست در مذمت جنگ،و کتابی ست در مدح دوستی و عشق و صلح و طبیعت...از همان ابتدا، نویسنده با توصیفات بسیار دقیق و زنده و گیرا از طبیعت، خواننده را با خود به دل زندگی آدم هایش می برد،ستاره سرگردان کتابی ست در باب احساسات پاک کودکان و نوجوانان،توصیف دنیای آن ها،جهان بینی شان،این که چطور فارغ از ملیت و جنگ با هم ارتباط برقرار می کنن،با هم دوست می شن و بینشون  محبت و دل بستگی به وجود می یاد، این که دنیای پاکشون و قضاوتشون راجب آدم ها، فارغ از هر چی جنگ و صلح و دین و مذهب و نژاده...این که بدون توجه به جنگ و سایه هولناکش روی زندگی شون، به هم دل می بندن و اعتماد می کنن و پیش می رن... اما جنگ بی رحمانه همه چیو خراب می کنه و حتی کودکی شونو ازشون می گیره و از هم جداشون می کنه... 'ستاره سرگردان' چهره کریه جنگ رو تمام و کمال به تصویر می کشه... ابعاد هولناکشو.... سایه ترسناکش روی زندگی خانواده ها و اضطرابی که حتی تو لحظات خوشم تو پس زمینه ذهن بچه هاست.. هول و ولایی که تا عمق وجود یه دختر سیزده ساله نفوذ می کنه و تا مرز جنون می کشونتش..معلم پیری که جز پیانوش همدمی براش نمونده و حتی اونم ازش گرفته می شه... پسرکی که باید توی هتل زندگی کنه و پا رو دلش بذاره...سربازایی که زیر نگاه سنگین و متهم کننده مردمن.. عذاب دل کندن از شهر و دیار و تمام خاطرات شیرین بچگی.. انتظار دایمی و همیشگی بچه ها برای بازگشت پدرهاشون از جنگ و چشم انتظاری مادرها و امیدی که هی ناامید می شه....
'ستاره سرگردان' به خوبی نشون می ده که جنگ، کشور و دین و نژاد نمی شناسه.. همرو نابود می کنه.. از یه دهکده زیبا و سرسبز تو فرانسه تا فلسطین و سرزمین های آشغالی..جنگ سراغ هر شهر و دیاری بره،براشون آوارگی و نگون بختی به ارمغان میاره... و شاید این که نویسنده کتاب "ژان ماری گوستاو لوکلزیو" تو پنج قاره سفر کرده و سیر و سلوک،کمکش کرده تا بتونه انقدر دقیق و درست فضاهای مختلف رو به تصویر بکشه...
البته توی تاریک ترین لحظات هم، یه نور امیدی هست، توی سخت ترین شرایط هم، زندگی قشنگیای خودشو داره و می بینم که تو خرابه ها و زباله های یه اردوگاه برا آوارگان جنگ،قشنگ تربن اتفاق دنیا،تولد یه نوزاد،نور امید و دلخوشی رو به دل آواره ها می تابونه...
و در نهایت می بینم که جنگ، حتی بعد تموم شدنش، به کسی رحم نمی کنه،تا نسل ها بعد آثار ویرانگرش هست و بازمانده ها رو آزار می ده...
و اگه هدف و رسالت این کتاب، تشویق به صلح و بیزار کردن آدما از جنگ باشه، باید بگیم که کاملا موفق عمل کرده و خواننده بعد تموم کردنش تا مدت ها درگیرش می مونه و بهش فکر می کنه.

Labels: ,

aamout[at]gmail[dot]Com
0 Comments:

Post a Comment