از لوييزا کلارک تا ویل ترینر
https://scontent.cdninstagram.com/l/t51.2885-15/s320x320/e35/13259535_1401692013471897_278976262_n.jpg?ig_cache_key=MTI2MDc2ODI1MTUyNTQ2MDAyNg%3D%3D.2 
هانیه غفاری: "من پیش از تو" نوشته "جوجو مویز" از پرفروش ترین های نیویورک تایمز است،تحسین شده منتقدان و مجلات آمریکایی،این کتاب با ترجمه ای خوب و روان و طرح جلدی همانند نسخه اصلی توسط نشر آموت چاپ و وارد بازار کتاب ایران می شود و اینجاست که شگفتی آغاز می شود."من پیش از تو" نه بار تجدید چاپ می شود و تا کنون 14 هزار نسخه از آن به چاپ رسیده،یعنی در همین ایران خودمان، حدود14 هزار نفر این کتاب 534 صفحه ای را خوانده اند که با توجه به سرانه مطالعه ایران واقعا شگفت انگیز است.اما چه رازی در این کتاب وجود دارد؟!جدا از قصه جذاب کتاب،تعلیق وحشتناک رمان،حتما دلایل دیگری برای جهانی شدن این کتاب و فراگیر شدنش از غرب تا شرق وجود دارد.
یکی از بزرگ ترین دلایل موفقیت من پیش از تو صداقت نویسنده است،صداقت در روایت داستان،در توصیف شخصیت ها و روابط خانوادگی،در توصیف قهرمان داستانش،در لویيزا کلارک...در "من پیش از تو"خبری از قهرمان های بی عیب و نقص و آرمانی نیست،سوپر منی وجود نداره،لویيزا کلارک یه دختر عادیه،یه آدم معمولی مثل اکثر آدم ها، از یه خانواده معمولی و حتی شکست خورده،لویيزا نقاط ضعف داره،ترس های زیادی داره و حتی توی خانواده همیشه زیر سایه خواهر کوچک ترش بوده،خواهری که تمام کتاب ها رو خونده، از همه چی خبر داره،عزیز کرده همه ست اما قهرمان این داستان لویيزاست نه کاترینا..اونم در شرایطی که کارش رو از دست داده و نه خودش نه خانوادش امیدی ندارن که بتونه کار جدیدی رو پیدا کنه،که بلد باشه کاری جز کار توی کافه انجام بده،به قول خود لویيزا دختریه که وقتی از کنارش توی خیابون رد بشیم هیچ وقت برنمي گردیم دوباره نگاهش کنیم،دختری معمولی با زندگی معمولی...
لويیزا قهرمانی نیست که به محض ورودش همه رو شیفته خودش کنه و شرایط رو عوض کنه،لویيزا کلارک خودشه،خود خودش و به طرز وحشتناکی صادقه و به آدم حس شجاعت رو القا می کنه، این که توام می تونی خودت باشی، این که اگه با خودت و بقیه صادق باشی یه روزی، یه جایی نتیجشو می بینی. این که توام می تونی قهرمان باشی..
و بعد ویل ترینر، قهرمان از عرش به فرش سقوط کرده،مردی که همه چیزشو از دست داده و تقریبا هیچ نقطه امیدی نداره،اما ترحم نمی خره و اجازه نمی ده که قابل ترحم باشه و این خصوصیت تحسین خواننده رو بر می انگیزه و ویل ترینر رو براش عزیز می کنه،با وجود غرور و سرسختی و خیلی وقتا گستاخیش،ویل ترینر، قهرمانی که ابایی نداره پرستار جوون و جدیدشو در برخورد اول در حد مرگ بترسونه و از خودش متنفر کنه.ویل ترینر با وجود شرایط اسف باری که داره ما رو جذب خودش می کنه، جذب خودشو جسارتش و غرورش.
نکته دیگه اینه که این کتاب شخصیت مثبت و منفی نداره،سیاه و سفید نداره،تمام شخصیت ها قابل درکن،به همشون می شه حق داد،مادر ویل، خواهرش، پدرش که با وجود این شرایط خانوادگی به همسرش خیانت می کنه و حتی دختری که ویل رو رها کرده، بله حتی با لیسا هم می شه همدردی کرد،کتاب به ما اجازه قضاوت نمی ده و یه جورایی به آدم گوشزد می کنه که ببین،توام اگه جای لیسا بودی، شاید هم چین کاری می کردی و در نهایت توی عروسیش فقط دلمون براش می سوزه..
"من ویش از تو"خواننده رو همراه خودش می کنه و می بره،وارد زندگی شخصیت ها می کنه، چیزی رو پنهان نمی کنه، روی زشت زندگی رو هم می بینیم اما در عیل حال امید می بخشه،هر لحظه با لویيزا امیدوارتر می شیم و می ریم جلو،پیش می ریم و همراه لویيزا تلاش می کنیم تا نظر ویل عوض بشه.این کتاب چیزی رو که خلااش توی دنیای امروزی به شدت احساس می شه تقدیم خواننده می کنه، عشق.. عشق بی قید و شرط... چیزی رو به ما هدیه می کنه که دیگه تقریبا از بین رفته..ما رو به زندگی امیدوار می کنه، به عشق و محبت،به این که تحت هر شرایطی دنیا قشنگیای خودشو داره،این که هیچ چیز غیر ممکن نیست،همیشه می شه زندکی کرد.
و در نهایت پایان فوق العاده کتاب،همه ناراخت می شن از مرگ ویل و رفتنش، از تنها شدن لویيزا،از این که لویيزا حامی شو از دست می ده،کسی که لویيزا رو پیدا کرد،کشف اش کرد،خود واقعی شو نشونش داد و کمک اش کرد تا روی پای خودش وایسه،کسی که لویيزا رو دید وقتی که هیچ کس دیگه ای نمی دیدش، همه ما به یه ویل ترینر نیاز داریم....
اما این که نویسنده شجاعت اینو داشت که داستان رو اینحور تموم کنه واقعا عالی و قابل تحسین هستش،تنها با این پایان کتاب می تونست از شعار فاصله بگیره،این پایان به ما نشون داد که تمام آدما حق انتخاب دارن، که عشق همیشه کافی نیست،که نباید معشوقو برای خودمون و مطابق میل خودمون بخوایم،لویيزا کلارک با تصمیم آخرش معنای واقعی عشق رو به ما نشون داد و ویل ترینر معنای واقعی زندگی رو...

Labels: ,

aamout[at]gmail[dot]Com
0 Comments:

Post a Comment