سیدرضا حسینی: شاید بسیاری رمان «جیمز» را جوابی به «ماجراهای هاکلبریفین» بدانند اما خود آقای اورت معتقد است «جیمز» را در پاسخ و در واکنش به «ماجراهای هاکلبریفین» ننوشته است. پرسیوال اورت میگوید که
در رمان خودش با مارک تواین گفتوگو و همهی آن چیزهایی را بیان میکند که تواین در رمان خودش آنها را ننوشت و و در واقع نتوانست بنویسد. دوستی هاک و جیم در «ماجراهای هاکلبریفین» همان زمان هم نوعی تابوشکنی محسوب میشد و مارک تواین در نوشتن داستانی که به دوستی یک پسر نوجوان سفیدپوست با یک برده سیاهپوست میپرداخت، به قدر کافی شهامت و جسارت به خرج داده بود، گرچه انبوه کلیشهها و برچسبهای نژادپرستانهای که در این رمان دیده میشوند، تازه بعدها آماج حملات و انتقادها قرار گرفتند. پرسیوال اورت در رمان «جیمز» با روایت ماجراهای جیم در واقع به نهاد بیرحم و خشن بردهداری در آمریکای قرن نوزدهم و به همهی آن چیزهایی میپردازد که این نهاد از بردههای سیاهپوست گرفته بود، و اولین و مهمترین آنها هویت بردگان سیاهپوست بود.
۳۴۴ صفحه | نشر آموت
