خیلی وقت بود دلم برای جمعی که داستان را خوانده باشند، تنگ شده بود.
خیلی وقت بود دیگر دوست نداشتم جایی باشم؛ مخصوصا برای خاموشان.
وقتی رسیدم، خیلیهاشان هنوز نرسیده بودند. انگار نه انگار اولین بار بود میدیدمشان. هر کدام که میآمدند و سلام میکردم، گویی سالیانیست میشناسمشان.
موسسه پژواک فرهنگ و هنر البرز با همکاری ندای کتاب برگزار میکند؛
همخوانی و نقد کتاب داستانی «خاموشان» با حضور نویسنده «یوسف علیخانی»
زمان: شنبه، ۱۹ مهرماه ۱۴۰۴، ساعت هفده
مکان: کرج، خیابان بهار، کوچه دهقان، پلاک ۵۸۲
رونمایی و جشن امضای رمان «ماجرای جالب دافنه» نوشتهی امیلی هنری؛
با حضور «مُنا اختیاری» مترجم اثر، و علاقمندان به رمانهای ژانر عاشقانه
#کتابفروشی خلوتتر میشود، میفهمم خبری در راه است.
در تمام روزهای سال، کتابفروشی دقیقا مثل تقویم برایمان کار میکند و این روزها، مثل رعد و برق.
این روزها آنقدر همهچیز ملتهب است که کمتر کسی، حرف کس دیگری را میشنود تا بعد اصلا ببیند میخواهد بفهمد یا به کار بگیردش. با این احوال رفقایی هستند که میآیند و همراه هستند.
دیروز وسط خواندن مجموعه داستانی، به یکی از دوستان گفتم «داستانش قشنگه. زبانش هم پاکیزه است. فاعل و مفعول و فعل، سر جایشان هستند اما به دل نمینشینند. گویی داری روزنامه میخوانی.»
جمعه بعدازظهر باز نشستم پای سایت پخش ققنوس و چشمچرانی کردم با تازهها. ده پانزده تا کتاب را انتخاب کردم و سرآخر هم نهایی. به قول بچههای کتابفروشی «آخه این کتابها را کی به غیر خودتان میخرد؟» و هر بار میخندم و میگویم «هر کتابی اینجا فروش نرفت، مال من؛ مال آموتخانه.»
و از دیروز که آقاجلال، کتابها را از ققنوس آورده، چنان سرخوشام که انگار نه انگار ماشه را چکاندهاند و دلار به ۱۰۵ هزار تومن رسیده؛ چه دارد این بینوا جز بینوایی؟
این شبها تا صدایی از بیرون میآید، از جایم میپرم که «زدند دوباره!» و کمتر شبی سیرخواب میشوم.
صبح کسل و سنگین بلند شدم. رفتم دوش بگیرم و دیدم آب همیشه نیست. هنوز لعنت نفرستاده بودم که یادم افتاد توی گروه واتساپی همیشهقفل شهرک که فقط رییس حرف میزند، نوشته بودند که «دست به گیرندههایتان نزنید! فشار را از مرکز کم کردند.»
تازه از حمام بیرون آمده بودم که موبایلم زنگ زد. یکی از رفقای پخش کتاب بود. گفت «یوسف جون! چکی که بهت داده بودیم برای اول مهرماه. لطفا نبر بانک، حساب مشتری خالیه. یک هفته دیرتر ببر!»
رونمایی و جشن امضای مجموعهداستان «خاموشان» با حضور نویسنده «یوسف علیخانی». و منتقد «پروانه سراوانی»
به میزبانی «شروین بختیاری»
آرمیتا مدتیست به کلاس آمادهسازی کتاب میرود. امروز با ذوق و شوق آمد که «برای هر کتابی باید یک فولدر درست کرد و از مرحلهی اول تا آخر را در آن نوشت.»
خندیدم و گفتم «باریکلا.»
حس کردم خندهام خوشایندش نیست. گفتم «دخترم! ما هم عملا همین کار را میکنیم. مخصوصا قدیما که تنها بودم هر کتابی را قرارداد میبستم، یک بخش از زونکن را بهش اختصاص میدادم؛ از برگهی قرارداد گرفته تا مراحل آمادهسازی و هزینههایش و بعد مجوز نشر و گرفتن مجوز اعلام وصول و حتی فیش واریزی حقالتالیف یا حقالترجمه، همه را مجزا میگذاشتم توی بخش هر کتاب.»
مکثی کردم. گفت «بله اما استاد میگه ...»
آرمیتا مدتیست به کلاس آمادهسازی کتاب میرود. امروز با ذوق و شوق آمد که «برای هر کتابی باید یک فولدر درست کرد و از مرحلهی اول تا آخر را در آن نوشت.»
خندیدم و گفتم «باریکلا.»
حس کردم خندهام خوشایندش نیست. گفتم «دخترم! ما هم عملا همین کار را میکنیم. مخصوصا قدیما که تنها بودم هر کتابی را قرارداد میبستم، یک بخش از زونکن را بهش اختصاص میدادم؛ از برگهی قرارداد گرفته تا مراحل آمادهسازی و هزینههایش و بعد مجوز نشر و گرفتن مجوز اعلام وصول و حتی فیش واریزی حقالتالیف یا حقالترجمه، همه را مجزا میگذاشتم توی بخش هر کتاب.»
مکثی کردم. گفت «بله اما استاد میگه ...»
