بهمن زرینجویی: امروزه مباحث مربوط به طبیعت و محیط زیست از ارزش خاصی به خصوص در علوم انسانی برخوردار است. محل تلاقی علوم انسانی و علوم طبیعی بررسی رابطه بین انسان و طبیعت است و اینکه تا چه حد این دو مقوله با هم در ارتباط تنگاتنگ هستند و بر هم تأثیر متقابل دارند.
در این راستا، مقاله حاضر با تمرکز بر رمانِ امواج گرسنه (2004) اثر آمیتاو گوش ( -1956) نویسنده بنگالی هندی به نقد این اثر از دیدگاه بومگرایی-پسااستعماری میپردازد، که حاصل ادغام دو نظریه بومگرایی و پسااستعماری است. نقد بومگرایی، نقدی است که علوم انسانی، علوم طبیعی و علوم زیستی محیطی را به هم ارتباط میدهد. طبیعت به بهترین وجهی از جنگلها و دریاها گرفته تا موجودات اهلی و وحشی مورد توجه نویسندگان و به خصوص رماننویسان قرار میگیرند.
نامزد جایزهی ادبی نوبل
