
مهربان جان وقتی میگوید «بنویس!»
یعنی روز شده و باید نوشت.
تاکید هم کرده «این عکسهای جابجایی بستهها توی بارون حس خوبی دارند»
همان هفتهی اول اسفند که رفتیم قرنطینه، زنگ موبایلم را خاموش کردم. در خانهی ما هر کسی برای خودش زندگی میکند و سعی میکنیم خیلی کاری به کار همدیگه نداشته باشیم. ساعت بیداری ایرنا و ساینا و من، شبیه هم نیست. ایرنا اوایل خیلی سعی کرد با هم بیدار شویم اما نشد. خودش مادرزادی سحرخیز است؛ البته که بیست و چند سال فکر کن ساعت ۶ صبح بیدار بشوی و بروی بیمارستان که قبل از ساعت ۷ کارت بزنی، آدم را سحرخیز بار میآورد. اما از شوخی گذشته، روزهای تعطیل قبل از بازنشستگیاش هم امان نداشتیم از دستش. بیدار میشد و شروع میکرد به جابجا کردن وسایل که بیدار بشویم، که من پناه میبردم به کتابخانهام و الباقی خواب در میان کلمهها میسر میشد!









