الان که این کلمهها را مینویسم مزهی پسته کوهی (بنه) زیر زبانم هست و پیام یکی از رفقا را به یاد میآورم که نوشته بود «خودتان نوشته بودید اکیدا از آوردن گل و شیرینی خودداری کنید! من هم برایتان مغز پسته کوهی آوردم.»
درست ۴۸ ساعت پیش اینجا زیباترین نقطهی جهان بود و البته من و همکارانم، پر از هراس: نکنه برق بره؟ اینجا کوچک هست و نکنه دوستانم اذیت بشوند؟ گرما؟ و ...
اعتراف میکنم تا یک ساعت قبل از رونمایی #خاموشان اصلا فکر نمیکردم این همه دوست کتابخوان به #کتابفروشی_آموت بیایند.

.jpg)








