کتاب نوشت

فکر می‌کنم یکی از بزرگ‌ترین نشانه‌های بلوغ یک فرد همین است، اینکه بداند چطور چیزهایی را که برای دیگران اهمیت دارد، درک کند، حتی اگر برای خودش اهمیت چندانی نداشته باشند.

اگه از کسی بترسی، ازش متنفر می‌شی اما نمیتونی جلوی فکر کردنت به اون رو بگیری. تو خودت رو گول می‌زنی که اون واقعا مشکلی نداره و بعد وقتی دوباره می‌بینیش. مثل آسم می‌مونه، نفس نمی‌تونی بکشی...

مسئله این نیست که زمان همه زخم‌ها را تسکین می‌دهد، بلکه گذشت سال‌های عمر به ما اجازه می‌دهد به روش خاص خود با اندوهمان آشتی کنیم.

هیچ چیز غیرممکن نیست اما برای موفقیت در راه ایجاد تغییر، آدم باید به روش‌های پیشنهادی دیگران هم فکر کند.

چشم‌هایش همه‌ی آن چیزی را که صدایش نمی‌توانست، به من گفت. ما هزاران کلمه با هم حرف زدیم، بی‌آنکه واژه‌ای گفته باشیم.

وقتی مرا نگاه می‌کند، لبخند می‌زنم و وقتی دستش را روی دستم می‌گذارد، پس نمی‌کشم؛ چون یک چیز را می‌دانم: این دختر ممکن است زندگی من را تغییر دهد.

تداوم زندگی مشترک مجموعه‌ای از توافق‌ها و مصالحه‌هایی را می‌طلبد که پایه و اساس آن پذیرش نیازهای فردی و ویژگی‌های شخصی طرف است.

اولین‌ها همیشه هیجان‌انگیزترین و در عین حال مبهم‌ترین خاطرات انسان است. اولین سال دبستان. دبیرستان. اولین خانه. اولین سال دانشگاه. اولین کسی که به زند‌گی انسان پا می‌گذارد. اولین کار و هزاران اولین می‌آیند و می‌روند و یادمان می‌رود روزی آرزوی همین روز را داشتیم.

آینده برای همه‌مون مهمه، زندگی کردن، شغل، خانواده و احساس خوشبختی. این مهمه که نقشه بکشیم و به هدف‌هامون فکر کنیم. لازم نیست این کار رو به‌تنهایی انجام بدیم.