حميد نورشمسي (روزنامه جوان): حس مي‌كنند كه اصلاً اينگونه بايد بود و جز آن شيوه و راهي براي نوشتن وجود ندارد। منظورم دقيقاً ساده نوشتن است، ساده نه به معناي به كار بردن عبارات و كلماتي ساده در نوشتن كه البته اين هم يكي از مهم‌ترين نكات در برخورد با مخاطب است اما ساده‌نويسي در اينجا كه مي‌گويم، منظورم درست روايت صاف و پوست‌كنده در رمان‌هاي امروز ايراني است. از اين منظر شايد بايد گفت كه رمان ايراني را بايد به دو بخش تقسيم كرد: بخش نخست رمان‌هايي است كه از شدت سادگي در نوشته شدن و مخاطب به بلاهت كشيده شده و به شيوه‌اي حماقت گونه مخاطب و شعور او را به بازي مي‌گيرد و از طرف ديگر گاه به قدري عجيب و پيچيده و تنها مطابق با اوهام ذهني نويسنده نوشته شده است كه انگار قرار نيست هيچ كس جز او از آن درك درستي داشته باشد، البته گونه سومي را هم مي‌شود يافت كه به آن رمان بينابيني مي‌گويم؛ رمان‌هايي كه داستاني ملايم دارند و سعي ندارند چالشي عجيب در ذهن مخاطب ايجاد كنند. گاه جذاب هستند و گاه نوآوري‌هايي را از ذهن خلاقه نويسنده نشان مي‌دهند اما به قول معروف رمان شش دانگ نيست. اينها همه بهانه‌اي براي نگاه انداختن به نخستين رمان «نامحرم» است كه اولين اثر ياسر نوروزي به شمار مي‌رود؛ داستاني كه با تبليغات فراوان مبني بر متمايز جلوه كردن آن در نمايشگاه كتاب امسال منتشر شد و تلاش فراواني نيز دارد تا خود را از رده رمان‌هاي دسته اولي كه ياد شد به رده رمان‌هاي دسته سوم سوق دهد.

رضا فکری: در این زمانه اگر نویسنده‌ای بخواهد مضمونی برای نوشتن رُمان‌اش پیدا کند، شاید عشق آخرین موضوعی باشد که به نظرش برسد. نویسنده‌ای که خطر کند و وارد چنین مقوله‌ای شود، باید روایت‌اش را آن‌چنان بی‌رمق پیش ببرد که حساسیتی برنیانگیزد و جرح و تعدیلی متن‌اش را ننوازد. برای گریز از چنین موقعیتی است که بعضی به نوشتن داستان‌های فراواقع‌گرا روی آورده‌اند و با شرح ماجراهایی با حداقل ربط منطقی به جامعه و روابط آشنای آن، به نوعی از این مهلکه گریخته‌اند. با این وصف می‌توان نوشتن رُمان عاشقانه آن‌هم در بستر زندگیِ واقعی را به خودی خود عملی تحسین‌برانگیز و حتا شجاعانه دانست.

"از پائولو کوئیلو متنفرم!" رُمانی است برپایه‌ی عشق. عشق رضا تهرانی نویسنده‌ی فقیری که دل‌بسته‌ی دختری به نام غزل می‌شود. او غزل را آن‌گونه که هست نمی‌پسندد و از پائولو کوئیلوخوانی‌اش احساس خوبی ندارد. غزل از خواندن واهمه‌های بی‌نام‌ونشان ساعدی شروع می‌کند و اندکی بعد شخصیت‌اش دگرگون می‌شود. درواقع روند فرهیخته شدن‌اش (که او مقاومت چندانی هم دربرابرش نمی‌کند) بسیار سریع است. ناگهان به بحث‌های روشنفکری درون کافه بادقت گوش می‌دهد و با اظهار نظرهایش به رضا احساس سربلندی می‌دهد و آن‌قدر پیشرفت می‌کند که از این‌که روزگاری سارتر جایزه‌ی نوبل‌اش را نپذیرفته هم بااطلاع است. عاقبت او همان دختر زیبا و روشنفکری می‌شود که رضا دلش می‌خواهد. وقتی رضا می‌گوید: "داشت مثل من در فندک را باز و بسته می‌کرد" درواقع مراحل حل‌شدن او تکمیل شده و "خوشگلی و عاقلی" یک‌جا جمع شده است.

احمد بيگدلي بر اهميت مكان در ادبيات داستاني تأكيد كرد.

اين داستان‌نويس در گفت‌و‌گو با خبرنگار ادبيات خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، درباره‌ي انعكاس مكان‌هاي جغرافيايي در ادبيات داستاني گفت: اگر به داستان‌هاي بومي اقليمي نگاهي بيندازيم، مانند آثار امين فقيري، ابوالقاسم فقيري يا يوسف عليخاني، اقليم روستا در اين آثار آمده است و هر روستا داراي وضعيت اجتماعي، جغرافيايي و فرهنگي خاص خودش است و در داستان‌هاي رئاليستي اين چندگونگي فضا مي‌آيد تا خواننده خودش را در آن فضا حس كند. در مورد شهرها هر شهري مانند بندرعباس، رشت يا زاهدان تفاوت‌هاي زيادي با هم دارند و اين تفاوت‌ها در داستان‌ها نمود پيدا مي‌كند.

شبنم سيدمجيدي (روزنامه اطلاعات؛ ضمیمه. صفحات اول و چهارم 2 خرداد 91): یاسر نوروزي نوشتن رمان نامحرم را از هفت سال پيش آغاز كرد و آن را از يك داستان بلند 90 صفحه‌اي به يك رمان 420 صفحه‌اي گسترش داد. نامحرم، نخستين كتاب اين نويسنده جوان است كه خود، سال‌ها در زمينه ادبيات و نقد ادبي فعاليت كرده است.
نامحرم در نمايشگاه كتاب امسال با استقبال بسيار خوبي از سوي مخاطبان روبرو شد و چاپ اول آن در همان روزهاي ابتدايي نمايشگاه به اتمام رسيد و خيلي زود چاپ دوم آن وارد بازار نشر شد. به همين مناسبت ساعتي با ياسر نوروزي به گفت و گو نشستيم تا برايمان از حكايت نامحرمان و دغدغه‌هايش بگويد.

چطور به عنوان نامحرم رسيديد؟
نامحرم علاوه بر مفهوم عام خود يك معناي عرفاني هم دارد. به معناي انساني كه اجازه ورود به داخل حرم را ندارد. من فقط كساني را كه كاملاً از بازار دينداري دور هستند نامحرم نمي‌دانم. نامحرم را افرادي مي‌بينم كه خودشان فكر مي‌كنند در اوج دينداري هستند، اما اجازه ورود پيدا نمي‌كنند.

گزارش از نويسنده‌هايي كه با بيشترين استقبال روبه‌رو شدند
روزنامه ایران - سه‌شنبه 2 خرداد 1391 صفحه 18 (Pdf)

مريم شهبازي (روزنامه ایران): زمان چنداني از به پايان رسيدن نمايشگاه كتاب تهران نمي‌گذرد. نمايشگاهي كه امسال با جشن يك ربع قرن، بيست و پنجمين دوره‌اش را جشن گرفت. اگردر هفته‌ها واگر دقيق‌تر بگويم در روزهايي كه گذشت سري به صفحات فرهنگي روزنامه زده باشيد؛ به‌طور حتم با اخبار متعددي در خصوص نمايشگاه كتاب مواجه شده ايد. اخباري كه برخي ازآنها به انعكاس خبرهاي نمايشگاه مي‌پرداخت و برخي ديگر هم به دنبال انعكاس مشكلات بازديدكنندگان نمايشگاه، اهالي قلم و كم وكاستي‌هاي اين رويداد بزرگ فرهنگي در صفحات روزنامه بود.
با توجه به داعيه مسئولان برگزاري اين نمايشگاه در خصوص وسعت واهميت برگزاري آن كه معتقدند نمايشگاه كتاب تهران در جايگاه دوم پس از نمايشگاه كتاب فرانكفورت قرار دارد و با وجود پايان يافتن نمايشگاه كتاب تا حد امكان به ارائه مطالبي كه براي خوانندگان و اهالي قلم مفيد باشد خواهيم پرداخت. مشكلاتي كه اگر از دريچه نگاه فعالان عرصه كتاب بررسي شود به برپايي بي‌نقص‌تر بيست و ششمين دوره از اين نمايشگاه كمك‌هاي بسياري خواهد كرد. البته فراموش نكنيد كه اين امكان در صورتي فراهم مي‌شود كه معاونت فرهنگي وزارت ارشاد هم در صدد رفع آنها برآيد. در غير اين صورت بازتاب اين گلايه‌ها جز تكرار درد‌دل‌هاي اهالي قلم فايده ديگري نخواهد داشت.
امروز هم به سراغ بخشي از دستاوردهاي نمايشگاه كتاب رفتيم. با معرفي تعدادي از نويسنده‌هايي كه موفق به جذب بيشترين استقبال از سوي بازديدكنندگان شدند درصدد برآمديم تا به معرفي آثار منتخب از نگاه شما بازديدكنندگان نمايشگاه كتاب تهران بپردازيم.معرفي نويسندگان و آثاري كه بدون در نظرگرفتن هيچ اعمال سليقه‌اي در اختيار شما قرار مي‌گيرد تا ازبرترين آثار داستاني منتشر شده در سال 90 باخبر شويد.

نتایج دومین دوره «رمان اول ماندگار» پس از ماه‌ها بررسی از میان‌ ده‌ها رمان رسیده به این شرح اعلام می‌شود.
ضمن تبریک به برگزیدگان این جایزه، امیدواریم این آثار در فضای ادبی و بین عموم اهل مطالعه با استقبال مواجه شوند.

نفر اول: اکبر رئیسی با رمان «دادشاه»نفر دوم: سمیرا ابوترابی با رمان «قمار در کافه‌‌ي خدا»
نفر سوم: م. آرام با رمان «نسکافه با عطر کاهگل»

شایان ذکر است امکان تغییر اسامی رمان‌ها تا هنگام چاپ اثر در صورت توافق بین نویسنده و ناشر وجود دارد. آثار برگزیده پس از طی مراحل قانونی از سوی نشر آموت (ناشر پشتیبان این دوره از جایزه) منتشر خواهند شد.

شهروز بيد‌آبادی مقدم (هزار کتاب) : نامحرم را یکی از دوستانم برایم آورد و گفت:«این کتاب را از دست نده!»
تشکر کردم و با خنده گفتم: «می‌دانی چقدر شاهکار نخوانده در کتاب‌خانه‌ام دارم؟»
خیلی جدی، اخم کرد و گفت: «این کتاب را بخوان!»
این موضوع گذشت و یک شب که از کار همیشگی خواندن و نوشتن رها شده بودم، نگاهم به کتاب خورد. کش و قوسی به بدنم دادم. خمیازه‌ای کشیدم و رو به کتاب گفتم: «20 صفحه... فقط 20 صفحه فرصت داری تا جذبم کنی!»
این را گفتم و شروع کردم به خواندن. به خودم که آمدم، دیدم 100 صفحه‌ای از کتاب گذشته است. نمی‌گویم تمام کتاب را همان شب خواندم - به هر حال چشم هم نیاز به استراحت دارد گاهی- اما در چند روز بعد، از هر فرصتی که به دست آوردم برای خواندن آن استفاده کردم.
نثر اثر روان است و شما را به راحتی در طول داستان سر می‌دهد. راوی نوجوان اثر به خوبی پرداخت شده است. نویسنده با استفاده از زبان عامیانه و بهره‌گیری مناسب و کارآمد از کلمات رایج در میان نوجوانان، به خوبی لحن راوی نوجوان را درآورده و با تصاویری که در جای جای اثر می‌دهد، در واقع شما را به دیدن داستان می‌نشاند!