گاهی فکر می‌کنم چه اتفاقی در یک آدم رخ می‌دهد که راوی یک دوره‌ی تاریخی می‌شود؟
رضا جولایی جز چند داستان که درباره‌ی انسان امروز دارد، راوی دوره‌ی قاجار و پهلوی است و چنان پاکیزه این دو دوره‌ی تاریخی را روایت می‌کند که گویی تویی در آن روزگار.
و چه بهتر که هم‌او به بهانه‌ی آدمی، آدمیان آن دوره را به کنکاش می‌گیرد و قوت‌ها و قدرت‌ها و ضعف‌ها و ناامیدی‌های‌شان را روایت می‌کند.
ناظر ضبط: نازنین شکرابی
طراحی و ترکیب صدا: محمد ابویی
ویرایش صوتی: فاطمه هرسینی
مدت زمان: 11 ساعت و 55 دقیقه
وقتی #ایراندخت را برای اولین بار می‌خواندم (پیش از انتشار) اصلا برایم دور از انتظار نبود و #بهنام_ناصح واقعی بود که در دیالوگ‌ها حرف می‌زد.
آشنایی‌مان به دوره‌ی سربازی برمی‌گردد؛ سال ۱۳۷۸ و دایره‌ی خبر نیروی زمینی ارتش. دوستان مشترک زیادی در حوزه‌ی ادبیات داشتیم و خوانده‌های مشترک و بعد از سربازی هم این رفاقت ادامه پیدا کرد.
(رمان خارجی)
نشر آموت /چاپ سوم / ۵۱۲ صفحه/ ۳۲۵۰۰۰ تومان
(رمان ایرانی)
نشر آموت / چاپ دوازدهم / ۳۲۰ صفحه / ۱۹۹۰۰۰ تومان
(رمان خارجی)
جلد سوم (پایانی) و ادامه‌ی رمان‌های تمام چیزهایی که نمی‌گوییم و تمام چیزهایی که باقی گذاشتیم
نشر آموت / چاپ دوم / ۴۰۸ صفحه / ۲۵۰۰۰۰ تومان
از پرفروشترینهای وال‌استریت ژورنال و آمازون
It Ends With Us
(رمان خارجی)
نشر آموت /چاپ پنجاه‌‌وهشت/ ۳۸۴ صفحه / ۱۸۶۰۰۰ تومان
رتبه اول پرفروش‌ترین های سال 2016
رتبه دوم پرفروش‌ترین های سال 2022
پرفروش‌ترین‌رمان نشر آموت در دو سال گذشته
نویسنده پرفروش نیویورک تایمز برای هفت رمان و یک رمان کوتاه
گاهی اوقات، کسی که دوستت دارد، بیش از همه آزارت می‌دهد.
ROOM
(رمان خارجی)
ویراستار: فرناز شهیدثالث
نشر آموت / چاپ بیستم‌و‌سوم / ۳۶۰ صفحه / ۲۱۵۰۰۰ تومان
برنده جایزه اورنج انگلیس ۲۰۱۱
نامزد نهایی جایزه ادبی بوکر سال ۲۰۱۰
نویسنده برتر رمان ایرلند ۲۰۱۱
برنده جایزه ادبیات معاصر کشورهای مشترک المنافع
از پرفروشترینهای نیویورک تایمز و ساندی تایمز ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱
چه چیز می‌تواند توان پیشی گرفتن از نور را به انسانی رنج کشیده ببخشد؟
فرگل خوشبین راد
برایان گرین، فیزیکدان و تئوریسین آمریکایی، در یکی از ویدیوکست‌های آموزشی‌اش گفته:«فهم زمان، فهم واقعیت است.» اما زمان، که هنوز هم جزئیاتش در مشت چفت شده‌ی ابهام اسیر است، چطور می‌تواند فهمیده شود که از فهمش مسیر بسازیم سمت واقعیت؟ کسی چه می‌داند؟ شاید همین سودای کشف واقعیت بود که ما را به حفرهٔ تاریک زمان غلتاند و مجبورمان کرد که در تاریکی، مختصاتش را بفهمیم. قصه‌ی “جن”، مادری که پسرش مرتکب قتل شده، قصه‌ی عطش فهم این واقعیت است؛ اما لازمه‌اش؟! فهم زمان.
