وقتی کسی نخواهد چیزی را بپذیرد، قانع کردنش انرژیگیرترین تلاش بیفایدهی دنیاست.
وقتی کسی نخواهد چیزی را بپذیرد، قانع کردنش انرژیگیرترین تلاش بیفایدهی دنیاست.

«تعریف جنون، فاکسِ عزیز، اینه که یه کارو بارها و بارها انجام بدی و انتظار داشته باشی به نتیجهی متفاوتی برسی.» پس فکر کردن را کنار بگذار و مشغول اقدام کردن شو.
ضعف گناه نیست. خدا ما رو با ایرادهای خاصمون آفریده و چالش رفع اونها رو توی وجودمون گذاشته. روبهرو شدن با اونهایی که بیشتر از همه ما رو آزار میده امتحان واقعیه.

گذشته، همانطور که لیندزی هم به او گفته بود، داستانی منطقی است. چون مبتنی بر اتفاقاتی است که تا الان افتاده. اما آیندهای که هنوز رخ نداده، نیازی ندارد تا از هیچ الگو و دنبالهای پیروی کند.
عجیب است که پیش از دیدن نویسندهای، عاشق کلمات او شوی. بعضی آدمها نمیتوانند بین شخصیتی که نویسنده خلق میکند و شخصیت واقعی خود نویسنده فرق بگذارند.

باور داریم برای همه چیز هدفی هست. به چیزهایی امید داریم که نمیبینیم. قبول داریم که درس هایی در شکست و قدرتی در عشق وجود دارد و همه ی ما میتوانیم از درون چنان زیبا باشیم که بدنمان توانش را ندارد.
هر چیز خوبی که میبینی باید سریع تصمیمت را درموردش بگیری، اگر نتوانستی بلافاصله به ارزشش پی ببری، پس لایقش نیستی.

تا به آدمها نگاه نکنی، وجود ندارند.
نگاهت را که به سمتشان بچرخانی پیدایشان میشود، درست مثل تلویزیون، و آنقدر در ذهن میمانند تا تصاویر جدیدی آنها را از بین ببرد.
هیچکس به طور مطلق بد نیست و هیچکس هم به طور مطلق خوب نیست. بعضی از آدمها باید بیشتر سعی کنند که بدیهایشان را سرکوب کنند.